Nişasta işleme tesisleri için biyogaz

Nişasta tesisi, organik yükü yüksek büyük hacimlerde atık su üretir. Bu, satın aldığınız bir hammadde değil, zaten arıtmanız gereken bir akıştır. Sahip, anaerobik arıtmanın mevcut aerobik arıtmadan ucuz olup olmadığına ve gazı nerede yakacağına karar verir.

Model bu akışı, KOİ ve debi ile ölçülen bir atık su senaryosu olarak ele alır; uydurma bir katı hammadde olarak değil. Gaz kurutucuda ya da kazanda yakıtın yerini alabilir. Sonuç, akışın ne kadar düzenli olduğuna ve hammaddenin kampanya süresine bağlıdır.

Geri ödemeyi ne belirler

KOİ yükü ve debi

Giderilen KOİ tonajı gazı belirler. Seyreltik ya da düzensiz bir akış az gaz verir.

Tasarruf edilen arıtma maliyeti

Anaerobik arıtma havalandırmadan daha az enerji harcar. Bu tasarruf gazla birlikte hesaplanır.

Gazın kullanımı

Kazanda ya da kurutucuda yakılan biyogaz en yüksek değeri verir; ısıyı kullanamıyorsanız elektrik üretimi geriye kalan seçenektir.

Kampanya mevsimi

Hammaddenin hasadı birkaç ay sürebilir. Aylarca boş kalan bir reaktörün geri ödeme süresi daha uzun olur.

Başarı için gerekenler

  • Tahmin değil, ölçülmüş KOİ ve debi
  • Gazı tesiste yakıt olarak kullanacak bir tüketici
  • Reaktörü çalışır tutacak kadar uzun bir hammadde mevsimi

Sıkça sorulan sorular

Hangi verilere ihtiyacınız var?

Günlük debi (m³) ve KOİ (mg/L ya da kg/gün). Ölçüm olmadan sonuç ön değerlendirme düzeyinde kalır.

Mevcut arıtmamın yerini alır mı?

Bu ilk kademedir; su deşarjdan önce yerel sınırlara göre yine de son arıtmadan geçmelidir.

Çamur nereye gider?

Reaktörden çıkan fazla çamur küçük bir akıştır. Kütle dengesinde hesaplanır.