Gıda ticareti için biyogaz

Toptan haller, market zincirleri ve büyük mutfaklar meyve, sebze, fırın ürünü ve paketli gıdadan oluşan bir akış üretir. Sahip tesisi kendisinin mi işleteceğine, atığı üçüncü tarafa mı vereceğine yoksa bir işletmeciyle sözleşme mi yapacağına karar verir. Atık her gün toplanır ve ücreti atığı veren öder.

Bu ödeme, yani kabul ücreti, çoğu zaman gelirin ana kısmıdır. Zorluk karışımdadır: ambalaj, çatal-bıçak ve yabancı maddeler ayrılmalı, atık ayrıca hijyen kurallarına tabi hayvansal yan ürünler içerir. Modelimizde toptan hal senaryosu olumlu çıkıyor.

Geri ödemeyi ne belirler

Kabul ücreti

Ton başına tasarruf ettiğiniz ya da tahsil ettiğiniz ücret çoğu zaman gaz gelirini aşar. Kontrol edilecek ilk rakamdır.

Ambalaj

Paketli atık ambalajdan ayrılmalıdır; tesis kalıntı ve reddi işleyebilmelidir.

Toplama lojistiği

Günlük toplama ve kısa güzergâhlar maliyeti düşük tutar ve kokuyu önler.

Hijyen kuralları

Catering atığı ve hayvansal yan ürünler onaylı işleme adımları ve kayıt gerektirir.

Başarı için gerekenler

  • Düzenli tonaj ve kabul ücreti için sözleşme
  • Ambalajdan ayırma ve yabancı maddelerin giderilmesi
  • Belgelendirilmiş digestat ya da digestat için net bir çıkış yolu

Sıkça sorulan sorular

Atık yeterli mi?

Yılda birkaç bin ton olağan alt sınırdır. Daha küçük akışlar yakındaki bir tesise verilirse daha iyidir.

Atık için kim öder?

Atığı veren öder. Sözleşme bunu birkaç yıl için sabitler.

Digestat satılabilir mi?

Çoğu zaman evet, ülkenin kalite standardını karşılıyorsa; bu kontrol edilmelidir.