Bitkisel üretim çiftlikleri için biyogaz

Tarla işletmesinde sahip, bitkiyi fermantör için mi yetiştireceğine yoksa satacağına mı karar verir. Her ton silajın bir fiyatı vardır ve arazinin başka bir kullanımı da vardır. Atık kabul ederek gelir elde eden bir tesisten asıl fark budur.

Bu nedenle bitkiye dayalı tesisler destek kurallarına ve satın alınan bitkinin yerine ne kadar gübre ya da artık konabileceğine bağlıdır. Modelimizde mısır silajı ve gübre kullanan işletme, destek olmadan ekonomik açıdan zayıf çıkıyor. Enerji bitkileri risk olarak işaretlenir; çünkü maliyetleri ve izin verilen payları devlet kararıyla değişebilir.

Geri ödemeyi ne belirler

Bitkinin maliyeti

Mısır ya da çim silajı en büyük işletme giderdir. Fiyatı enerji piyasasını değil, tahıl piyasasını izler.

Gübre ve artık payı

Bitkinin yerini alan her ton gübre ya da artık, gaz birimi başına maliyeti düşürür. Salt bitkiye dayalı tesisler en çok risk altındadır.

Destek kuralları

Birçok ülke enerji bitkisi payına üst sınır koyar ya da onlara daha az öder. Modeldeki ülke verisi bunu yansıtır.

Esnek işletme

Elektriğin pahalı olduğu saatlerde çalışan tesis kWh başına daha çok kazanabilir, ancak gaz deposu ve daha büyük bir motor gerektirir.

Başarı için gerekenler

  • Kendi ucuz hammaddeniz: gübre, artık ya da fazla ürün
  • Proje ömrü boyunca istikrarlı bir destek programı veya tarife
  • Digestatı geri vermek için yeterli arazi

Sıkça sorulan sorular

Tesisi samanla çalıştırabilir miyim?

Saman mümkündür, ancak ön işlem gerekir ve başka bir kullanım alanıyla rekabet edebilir. Hesaplayıcı onu kendi uyarılarıyla isteğe bağlı bir kalem olarak ele alır.

Teşvik olmadan kendini öder mi?

Yalnızca bitkiyle nadiren. Teşvik senaryosu ayrı gösterilir ve temel sonucu asla değiştirmez.

Digestatı tarlalarımda kullanabilir miyim?

Digestat besin maddelerini tarlaya geri verir. Mineral gübrenin bir kısmının yerini alabilir, ancak bu uygulamaya ilişkin yerel kurallara bağlıdır.