ค่ารับกำจัดนี้มักเป็นรายได้ส่วนใหญ่ ความท้าทายคือสิ่งปนเปื้อน ต้องคัดบรรจุภัณฑ์ ช้อนส้อม และสิ่งแปลกปลอมออก อีกทั้งของเสียมีผลพลอยได้จากสัตว์ที่มีกฎสุขอนามัย ในแบบจำลองของเรา กรณีตลาดค้าส่งเป็นกรณีที่ควรศึกษาต่ออย่างละเอียด
อะไรกำหนดระยะคืนทุน
ค่ารับกำจัด
ค่าธรรมเนียมที่ท่านประหยัดหรือได้รับต่อตันมักสูงกว่ารายได้จากก๊าซ เป็นตัวเลขแรกที่ต้องตรวจ
บรรจุภัณฑ์
ของเสียที่อยู่ในห่อต้องแกะบรรจุภัณฑ์ และระบบต้องรับเศษและของคัดทิ้งได้
การขนส่งเก็บรวบรวม
เก็บทุกวันและเส้นทางสั้นช่วยลดต้นทุนและป้องกันกลิ่น
กฎสุขอนามัย
ของเสียจากบริการอาหารและผลพลอยได้จากสัตว์ต้องผ่านขั้นตอนบำบัดที่ได้รับอนุมัติและมีบันทึก
เงื่อนไขที่ทำให้โครงการเป็นไปได้
- สัญญารับปริมาณและค่ารับกำจัดที่แน่นอน
- แกะบรรจุภัณฑ์และคัดสิ่งปนเปื้อนออก
- กากหลังหมักที่ได้รับรอง หรือทางออกที่ชัดเจน
คำถามที่พบบ่อย
ของเสียมีพอหรือไม่
ปริมาณขั้นต่ำที่พบทั่วไปคือหลายพันตันต่อปี ปริมาณน้อยกว่านั้นควรส่งให้ระบบใกล้เคียง
ใครจ่ายค่าของเสีย
ผู้ก่อให้เกิดจ่ายค่าธรรมเนียม สัญญากำหนดอัตราไว้หลายปี
ขายกากหลังหมักได้หรือไม่
มักได้ หากผ่านมาตรฐานคุณภาพของประเทศ ซึ่งควรตรวจสอบ