ความเสี่ยงไม่ได้อยู่ที่บ่อหมัก แต่อยู่ที่ห่วงโซ่รอบ ๆ คือผู้ส่งมอบที่เลิกส่ง สเลอร์รีที่เป็นน้ำเป็นส่วนใหญ่และขนส่งแพง และกากหลังหมักที่ต้องกลับสู่พื้นที่ ในแบบจำลองของเรา กรณีสเลอร์รีโค สเลอร์รีสุกร และเศษอาหาร อาจเป็นไปได้หากเงื่อนไขครบ แต่ไม่ใช่ว่าจะได้แน่นอน
อะไรกำหนดระยะคืนทุน
สัญญาระยะยาวที่กำหนดปริมาณและคุณภาพ ช่วยป้องกันการเสียผู้ส่งมอบรายใดรายหนึ่ง หากไม่มี ผู้ให้สินเชื่อจะเห็นบ่อหมักที่ว่างเปล่า
สเลอร์รีเป็นน้ำเป็นส่วนใหญ่ จึงคุ้มเฉพาะการขนระยะสั้น รัศมีเป็นตัวกำหนดขนาดจริงของโรงงาน
ผู้ส่งเศษอาหารและกากใกล้เคียงเป็นผู้จ่าย รายได้นี้มักทำให้กรณีมูลสัตว์ที่ไม่คุ้มกลับเป็นไปได้
กากหลังหมักกลับไปยังแปลงของผู้ส่งมอบ ข้อตกลงเรื่องปริมาณ เวลา และราคา ตัดสินว่าเป็นผลิตภัณฑ์หรือเป็นต้นทุน
เงื่อนไขที่ทำให้โครงการเป็นไปได้
- มีสัญญาส่งมอบที่ลงนามแล้วสำหรับวัตถุดิบส่วนใหญ่
- รัศมีขนส่งสั้น และมีแผนส่งกากหลังหมักคืน
- มีจุดเชื่อมระบบไฟฟ้า หรือผู้รับซื้อความร้อนหรือไบโอมีเทน
คำถามที่พบบ่อย
ใครเป็นเจ้าของโรงงานส่วนกลาง
อาจเป็นสหกรณ์ของฟาร์ม ผู้ดำเนินการรายเดียวที่มีสัญญาส่งมอบ หรือบริษัทสาธารณูปโภค แบบจำลองไม่เลือกแทนท่าน แต่แสดงว่าโรงงานได้เงินเท่าใด เพื่อให้เจ้าของใช้ตกลงกันเรื่องการแบ่งผลประโยชน์
ควรมีขนาดเท่าใด
ใหญ่เท่าที่วัตถุดิบตามสัญญาในรัศมีขนส่งสั้น ๆ จะรองรับได้ เครื่องคำนวณแสดงช่วงสำหรับปริมาณและส่วนผสมของท่าน
ผลิตไฟฟ้าหรือไบโอมีเทนดี
ไบโอมีเทนต้องมีท่อก๊าซอยู่ใกล้และผู้รับซื้อที่มั่นคง ส่วน CHP ต้องมีผู้ใช้ความร้อน เครื่องคำนวณเปรียบเทียบทั้งสองทางตามประเทศของท่าน