Ryzyko nie leży w komorze fermentacyjnej, tylko w łańcuchu dostaw wokół niej: dostawcy mogą odejść, gnojowica to głównie woda, więc jej transport jest kosztowny, a poferment trzeba odwieźć na pola. W naszym modelu przypadek z gnojowicą bydlęcą i świńską oraz odpadami spożywczymi jest możliwy, ale pod warunkami, i nie jest pewny.
Od czego zależy okres zwrotu
Długie umowy ze stałą ilością i jakością chronią przed utratą jednego dostawcy. Bez nich bank widzi pustą komorę.
Gnojowica to głównie woda, więc opłaca się wozić ją tylko na krótkim dystansie. Promień wyznacza realną wielkość instalacji.
Za odpady spożywcze i podobne płaci ich wytwórca. Ten przychód często sprawia, że słaby projekt oparty na gnojowicy zaczyna się opłacać.
Poferment wraca na pola dostawców. Ustalenia co do ilości, terminu i ceny decydują, czy to produkt, czy koszt.
Warunki powodzenia
- Podpisane umowy na dostawy większości substratu
- Krótki promień transportu i plan zwrotu pofermentu
- Przyłączenie albo odbiorca ciepła lub biometanu
Najczęściej zadawane pytania
Do kogo należy wspólna biogazownia?
Może należeć do spółdzielni gospodarstw, operatora z umowami na dostawy albo spółki komunalnej. Model nie wybiera za Ciebie. Pokazuje, ile instalacja zarabia, by można było sprawiedliwie to podzielić.
Jak duża powinna być instalacja?
Tak duża, jak pozwala substrat objęty umowami w krótkim promieniu transportu. Kalkulator pokaże przedział dla Twoich ilości i mieszanki.
Prąd czy biometan?
Biometan wymaga sieci gazowej w pobliżu i stabilnego odbiorcy, kogeneracja odbiorcy ciepła. Kalkulator porównuje obie drogi dla Twojego kraju.