Biogaz dla akwakultury

Recyrkulacyjna hodowla ryb (RAS) zbiera osad i resztki paszy z filtrów. Hodowca decyduje, co z nimi zrobić: wysuszyć i rozprowadzić, skompostować czy fermentować. Osad jest w równej mierze zasobem składników pokarmowych, co energii.

Osad jest rozcieńczony, a jego ilość mała wobec kosztu komory fermentacyjnej. W naszym modelu szwedzki przypadek RAS ma słabą opłacalność. Biogaz ma sens dopiero, gdy osad trafia do większej instalacji w pobliżu albo gdy hodowla jest duża.

Od czego zależy okres zwrotu

Sucha masa osadu

Im więcej wody, tym mniej gazu z tony. Zagęszczenie przed fermentacją zmienia rachunek.

Ilość

Hodowla wytwarza niewiele ton. Koszty stałe instalacji bardzo ją obciążają.

Składniki pokarmowe

Fosfor i azot w osadzie są przydatne na polu i mogą być warte więcej niż gaz.

Pobliska instalacja

Dostarczenie osadu do istniejącej komory fermentacyjnej pozwala uniknąć nowej inwestycji.

Warunki powodzenia

  • Osad zagęszczony przed fermentacją
  • Pobliska komora fermentacyjna przyjmująca osad
  • Lokalne wykorzystanie pofermentu i jego składników pokarmowych

Najczęściej zadawane pytania

Czy biogaz kiedykolwiek się opłaca w hodowli ryb?

W bardzo dużej hodowli albo jako dostawca do pobliskiej instalacji. W małej zwykle nie.

Jakie są alternatywy?

Kompostowanie, suszenie i użycie jako nawozu albo dostawa do instalacji komunalnej.

Czy mogę dodać inne odpady?

Tak, jeśli są dostępne w pobliżu hodowli. Wtedy liczymy mieszankę.